از مسجد بوشهری‌ها تا حسینیه عرب‌ها، عزاداران با هر زبان و آیین، زیر یک پرچم گرد آمده‌اند

به خبرگزاری صداوسیمای آبادان، خرمشهر، شهر بندری و تاریخی خرمشهر جنوب ایران که سال‌ها به واسطه رونق اقتصادی و موقعیت راهبردی خود، با رنگ‌وبوی فرهنگ‌های گوناگون جاری است؛ که مقصد همه این مسیر‌ها یکی است: مکتب عاشورا.

در یکی از محله‌های قدیمی خرمشهر، مسجد بوشهری‌ها هر شب میزبان عزادارانی است که با سبک سنتی جنوب، حلقه‌وار گرد هم می‌آیند و با نوای سوزناک مداحی‌های جنوبی، بر سینه می‌زنند. فضای مسجد آکنده از نوحه‌هایی است که نسل‌به‌نسل در میان بوشهری‌های مقیم این شهر رواج یافته و هر سال با شوری تازه تکرار می‌شود.

چند خیابان آن‌سوتر، اما حال و هوایی دیگر حاکم است. کرد‌های مقیم خرمشهر هر شب با دسته‌های عزاداری منظم، مسیر مسجد نبی‌کرد‌ها تا مسجد جامع خرمشهر را طی می‌کنند. آنها به رسم مناطق کردنشین کشور، با حرکات موزون دسته‌جمعی و نوحه‌هایی به زبان کردی، ارادت خود را به سالار شهیدان به نمایش می‌گذارند. شور و حال این دسته‌ها در طول مسیر، تماشاگران بسیاری را به همراهی فرا می‌خواند.

در گوشه‌ای دیگر از این شهر، عزاداری مردم عرب خرمشهر جلو‌ه‌ای متفاوت دارد. صف‌های منظم و منسجم، نوحه‌های عربی با لحنی حماسی و مرثیه‌هایی که عمق ارادت این قوم به خاندان پیامبر (ص) را نشان می‌دهد، فضایی تأمل‌برانگیز آفریده است. عزاداران عرب خرمشهر معتقدند این آیین‌ها سینه‌به‌سینه از پدران و نیاکانشان به ارث رسیده و هر سال با صلابت بیشتری برگزار می‌شود.

آنچه در این میان برجسته است، نه تفاوت‌ها که نقطه‌های اشتراک است. قومیت‌ها، زبان‌ها و آیین‌ها هرچند متفاوت‌اند، اما پرچمی که همه زیر سایه آن گرد آمده‌اند، یکی است؛ پرچم عزای سیدالشهدا (ع). عزاداران بوشهری، کرد، عرب، لر و ترک در خرمشهر، همگی با یک نیت و یک عشق، در سوگ کسی می‌سوزند که قرن‌هاست نامش، مایه وحدت و همبستگی امت اسلامی شده است.

کارشناسان فرهنگی بر این باورند که خرمشهر با این تنوع آیینی، الگویی موفق از زیست‌مسالمت‌آمیز اقوام را در بستر ارزش‌های دینی به نمایش می‌گذارد؛ جایی که تفاوت‌ها نه تفرقه، که غنای فرهنگ عزاداری را رقم زده است. این وحدت در عین کثرت، پیامی است که از دل سوگ‌های محرمی خرمشهر به سراسر ایران مخابره می‌شود: اینکه عاشورا، فراتر از هر مرز قومی و زبانی، میراث مشترک همه شیفتگان حقیقت است.