سردشت، جلوه مشارکت غربی‌ها با رژیم صدام در جنایت علیه بشریت

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، صدام که سرمست از تجهیز زرادخانه شیمیایی‌اش با کمک رژیم‌های آمریکا، فرانسه، آلمان و انگلیس بود، وقتی در جبهه‌های نبرد در برابر رزمندگان اسلام متحمل شکست شد، با چراغ سبز سیاستمداران آمریکایی و اروپایی، به بمباران شیمیایی مردم شهر‌های مختلف ایران از جمله سردشت روی آورد.
اما «حادثه سردشت از حیث دادخواهی نباید مشمول مرور زمان شود و مسئولان و مردم و بازماندگان این حادثه باید پیوسته دادخواه آن باشند»؛ این بخشی از سخنان حجت الاسلام والمسلمین رئیسی در دیدار با خانواده شهدای حادثه سردشت است.
ساعت ۱۶:۳۰ روز یکشنبه هفتم تیر ۱۳۶۶ چند فروند هواپیمای بعثی سکوت شهر کوچک سردشت در غرب کشور را شکستند و ۷ بمب خردل در نقاط مختلف شهر انداختند که ۲ بمب در بازار شهر و ۲ بمب دیگر در منطقه مسکونی افتاد؛ ۳ بمب دیگر نیز در باغ‌های مجاور شهر فرود آمد.
بیمارستان و نقاهتگاه شهر نیز در مسیر جریان هوای آلوده قرار گرفت و برخی از پزشکان و پرستاران پس از چند ساعت به دلیل آلوده شدن، مجبور به ترک آنجا شدند. برق و مخابرات قطع و همه فعالیت‌های خدماتی شهر فلج شده بود، زیرا اکثر کارکنان محلی مصدوم شده بودند. کادر پزشکی بهداری سپاه با کمک نیرو‌های محلی توانستند از دو حمام شهر به عنوان دو ایستگاه رفع آلودگی جهت استقرار زنان و مردان استفاده کنند. ماشین‌های آتش نشانی نیز مسئولیت تدارک آب حمام‌های شهر را عهده دار بودند. سالن ورزشی شهر به عنوان یک نقاهتگاه ۱۵۰ تخته مورد استفاده قرار گرفت. با توجه به ماهیت اثر گاز خردل (برخلاف گاز اعصاب که ناگهان همه بیماران در همان ساعت اول مراجعه می‌کنند) ساعت به ساعت بر تعداد مصدومان افزوده می‌شد. در نقاهتگاه درمان‌های اولیه انجام گرفته و مصدومان پس از پایدار شدن نسبی علائم حیاتی به شهر‌های دیگر اعزام می‌شدند.
آلودگی مواد غذایی، میوه ها، سبزی ها، مزارع و آب‌ها و حتی حیوانات باعث برخی مسمومیت‌های گوارشی شده بود. گله‌های گاو و گوسفند که تنها سرمایه برخی از خانواده‌ها محسوب می‌شد از بین رفته بود و محصول برخی مزارع آلوده و غیر قابل استفاده بود.

ناله کودکان!

یک روز پس از حادثه، مصدومان بدحال با چندین پرواز از ارومیه و تبریز به تهران منتقل شدند. صحنه بسیار ناراحت کننده‌ای در فرودگاه تهران وجود داشت که تحمل آن برای خلبانان و خدمه هواپیما‌های نظامی نیز دشوار بود. کودکانی در سنین مختلف با چشمان ورم کرده به سختی ناله می‌کردند و سعی داشتند از مادران خود دور نیفتند. تعداد زیادی از مصدومان بد حال به بیمارستان منتقل شدند. برخی کودکان در حال اغماء بودند.
از شهر ۱۲۰۰۰ نفری سردشت طبق آمار‌های رسمی ۸۰۲۵ نفر مصدوم شدند که این آمار شامل مصدومان خفیف نیز می‌شد. حداقل ۴۵۰۰ نفر از مصدومان نیاز به درمان داشتند.۳۰۰۰ نفر آن‌ها در شهر سردشت به صورت سرپایی درمان شده و سپس در روستا‌های مجاور مدتی را سپری کردند تا آلودگی شهر کاملا مرتفع گشت.

شهدای حادثه سردشت

بقیه مصدومان که ۱۵۰۰ نفر می‌شدند در حال وخیم تری بوده و نیاز به بیمارستان داشتند و لذا به خارج از سردشت اعزام شدند. ۶۰۰ نفر از این گروه ۱۵۰۰ نفری به تهران و بقیه به چند شهر شمال غربی کشور اعزام شدند. تعدادی از هموطنان شهید شدند و بسیاری هفته‌های زیادی را در بیمارستان گذراندند و اکنون نیز از عوارض شدید ریوی و چشمی و پوستی رنج می‌برند.
کل آمار شهدا ۱۳۰ نفر بود که ۲۰ نفرآن‌ها در سردشت در همان دقایق و ساعات نخستین پس از بمباران شهید شدند، ۱۰ نفر در حین انتقال از سردشت به شهادت رسیدند و ۱۰۰ نفر طی مدت یک ماه پس از حادثه به تدریج در بخش‌های مراقبت ویژه بیمارستان‌های مختلف کشور به شهادت رسیدند.

سکوت کر کننده مجامع جهانی!

برغم اینکه پیرامون جنایت جنگی ارتش بعث عراق در بمباران سردشت گزارش‌های متعددی با تصاویر دلخراش قربانیان این حادثه برای شورای امنیت سازمان ملل ارسال شد، اما هیچ هیئت کارشناسی برای بررسی این فاجعه از سوی سازمان ملل مدعی برقراری صلح، اعزام نشد.

سابقه ارتش بعث در بمباران شیمیایی

البته ارتش بعث عراق پیش از بمباران شیمیایی سردشت بار‌ها از این عمل که مصداق بارز جنایت جنگی محسوب می‌شود برای هدف قرار دادن غیر نظامیان استفاده کرده بود؛ اولین باری که ارتش عراق از سلاح شیمیایی در جنگ استفاده کرد مربوط به ۲۷ مهر ۱۳۵۹ در منطقه جنوب (استان خوزستان) بود. در این سال عراق چهار بار از سلاح شیمیایی از نوع تاول‌زا (گاز خردل) استفاده کرد که یک مصدوم و ۲۰ شهید به دنبال داشت.
حملات شیمیایی ارتش بعث در سال‌های ۶۰ و ۶۱ همزمان با عملیات‌های پیاپی رزمندگان ایرانی گسترش یافت.
در سال ۱۳۶۰ عراق ۶ بار از این سلاح مرگبار و غیرانسانی استفاده کرد که باز در همان منطقه (جبهه‌های جنوب) و از همان نوع تاول‌زا بود و این بار ۱۰۱ نفر به شهادت رسیدند.

در سال ۱۳۶۱، در جریان عملیات والفجر مقدماتی ۱۲ بار مناطق غرب و جنوب مورد اصابت بمب‌های شیمیایی قرار گرفت. جبهه میانی، غرب و شمال غرب و بخشی از استان‌های ایلام، آذربایجان غربی، اردبیل، باختران، کردستان و سلیمانیه در عملیات‌های والفجر ۲ و ۴ در سال ۱۳۶۲، ۶۴ بار مورد اصابت بمب‌های شیمیایی از نوع تاول‌زا (خردل) و اعصاب (تابون) قرار گرفتند. بر اثر این حملات صد‌ها نفر شهید و هزاران نفر مصدوم شدند.
در سال ۶۲ سلاح‌های شیمیایی تعداد زیادی از اهالی غیرنظامی مناطق مزبور را مصدوم و نابینا کرد. از اول فروردین تا ۲۷ اسفند ۱۳۶۳، ۲۲۲۵ نفر مصدوم و ۴۰ شهید در عملیات‌های خیبر و بدر حاصل اصابت ۵۸ بار بمب‌های تاول‌زا، اعصاب، خفه کننده و آلوده کننده خون است. سال ۱۳۶۴، در عملیات‌های والفجر ۸ و ابتدای والفجر ۹ در مناطق جنوب ۷۶ بار سلاح شیمیایی به کار رفت که حاصل آن ۷۷ شهید و حدود ۱۱ هزار و ۶۴۴ نفر مصدوم بود.

استفاده مکرر ارتش بعث از سلاح‌های شیمیایی آمریکایی و اروپایی

عراق در پاسخ به حملات نیرو‌های ایرانی و به خاطر شکست سنگین در عملیات‌های کربلای دو، چهار، پنج و شش ۱۰۲ بار از سلاح‌های شیمیایی استفاده کرد که ۴۷۲۰ نفر مصدوم و ۱۰۷ نفر به شهادت رسیدند.
در سال ۱۳۶۵عراق در مناطق شلمچه، سردشت، خوزستان، بصره، کردستان، دیاله و ایلام ۴۳ بار از سلاح شیمیایی استفاده کرد که ۹۴۴۰ مصدوم ۴۴۲ شهید حاصل این حملات بود.

حدود ۱۱۰ هزار شهید و جانباز شیمیایی

در سال پایانی جنگ، ۳۴ حمله شیمیایی در مناطق غرب، شمال غرب و جنوب ثبت شده است که آخرین بار آن بعد از قطعنامه ۵۹۸ در تاریخ سوم شهریور در عملیات بازپس‌گیری «فاو» اتفاق افتاد. بر اساس آمار‌های رسمی نهاد‌های مسوول در این رابطه تعداد کل شهدای حملات شیمیایی در طول جنگ حدود ۲۶۰۰ شهید و تعداد کل مصدومان نظامی و غیرنظامی حملات شیمیایی ۱۰۷ هزار نفر و تعداد جانبازان شیمیایی (که در حال حاضر تحت پوشش بنیاد جانبازان هستند) حدود ۴۵ هزار نفر است.
در حالی که قریب سی سال است از حمله عراق به سردشت می‌گذرد کسانی که نجات پیدا کردند هنوز از درد ناشی از بمباران شیمیایی رژیم بعث عراق رنج می‌برند و با آثار و پیامد‌های این بمباران دست به گریبان هستند.

حادثه سردشت از حیث دادخواهی نباید مشمول مرور زمان شود

حجت الاسلام و المسلمین رئیسی، رئیس قوه قضاییه در جریان سفر استانی خود به آذربایجان غربی در اسفندماه سال گذشته، دیداری نیز با خانواده شهدای سردشت داشت؛ ایشان در این دیدار با تاکید بر این نکته که حادثه سردشت از حیث دادخواهی نباید مشمول مرور زمان شود، گفت: مسئولان، مردم و بازماندگان حادثه سردشت باید پیوسته دادخواه آن باشند.
رئیس دستگاه قضا با بیان اینکه عامل حادثه سردشت صدام جنایتکار بود، افزود: با این وجود حامیان صدام و غربی‌ها و اروپایی‌ها که بمب‌های شیمیایی و گاز خردل را در اختیار صدام گذاشتند، نیز باید محاکمه شوند و در وهله اول این محاکمه در نزد وجدان بیدار جهانیان است.
رئیس قوه قضاییه ادامه داد: ما امروز در جایگاه مدعی حقوق بشر هستیم و غرب در جایگاه متهم قرار دارد و غربی‌ها باید پاسخگو باشند که چگونه گاز خردل و مواد شیمیایی را در اختیار فرد جنایتکاری همچون صدام قرار دادند تا اینگونه به مردم در نقاط مختلف از جمله آذربایجان غربی و کردستان ایران و کردستان عراق آسیب برساند.
رئیس دستگاه قضا با تاکید بر این نکته که حادثه‌هایی نظیر سردشت را باید به نهضتی علیه تولیدکنندگان، توزیع کنندگان و استفاده کنندگان از سلاح شیمیایی تبدیل کرد، گفت: غربی‌ها که تامین کننده تسلیحات شیمیایی صدام بودند، به واسطه مشارکت خود در جنایات رخ داده، نه تنها برای پرداخت غرامت و خسارت اعلام آمادگی نمی‌کنند بلکه حتی از عذرخواهی بابت این جنایات نیز خودداری می‌ورزند؛ از همین رو تمدنی که امروز مغرب زمین مدعی آن است، تمدن نیست بلکه توحش است.

حادثه سردشت نباید به سردی بگراید

حجت الاسلام والمسلمین رئیسی با بیان اینکه موضوع حادثه سردشت نباید به سردی بگراید و همه بخش‌ها در کشور با بکارگیری یک دیپلماسی فعال باید از جنایات رخ داده علیه مردم این منطقه پرده برداری کنند، گفت: تسهیل درمان ایثارگران و جانبازان شیمیایی این حادثه یک امر ضروری است و دست اندرکاران بخش‌های مختلف کشور باید نیاز‌های درمانی جانبازان شیمیایی را با بکارگیری همه امکانات رفع کنند.
پیش از سخنان رئیس قوه قضاییه «علی باقری کنی»، دبیر ستاد حقوق بشر ایران و معاون امور بین الملل قوه قضاییه اظهار کرد: کشور‌هایی که دیروز وحشیانه با جنگ‌افزار‌های شیمیایی به جان ملت ایران افتادند، امروز گستاخانه با نرم‌افزار‌های قدرت اقتصادی و سیاسی حقوق مردم ایران را پایمال می‌کنند.
وی افزود: فضاحت سیاسی و رسوایی حقوق بشری آمریکا و همپیمانان غربی آن، زمانی به اوج می‌رسد که آمریکایی‌ها با تلاش اکثریت اعضای شورای امنیت برای صدور یک بیانیه (و نه قطعنامه) در محکومیت حملات شیمیایی مکرر عراق مخالفت کرده و به آن رأی منفی می‌دهند و چند کشور غربی دیگر از جمله انگلیس و فرانسه در رأی‌گیری شرکت نمی‌کنند.
دبیر ستاد حقوق بشر ایران با بیان اینکه سردشت باید به پیشران نهضت جهانی خلع سلاح کشتارجمعی تبدیل شود، افزود: در این میان آمریکا که دارنده بزرگترین زرادخانه سلاح‌های اتمی و شیمیایی در جهان است، باید به‌عنوان متهم اصلی تهدید اتمی و شیمیایی جهان به پای میز محاکمه افکار عمومی جهانی کشانده شود.
باقری کنی ادامه داد: دستگاه قضایی به طور جدی پیگیر استیفای حقوق جانباران شیمیایی است و در این چارچوب تا کنون درخصوص استیفای حقوق بیش از ۲۰۰ نفر از آن‌ها در دادگاه طرح دعوا شده که برای حدود ۷۰ تن از آن‌ها رأی نهایی نیز صادر شده است. همچنین علیه چند شرکت اروپایی که در زمان جنگ مواد شیمیایی برای تولید سلاح در اختیار رژیم بعث قرار داده‌اند، در محاکم بین‌المللی اقامه دعوا شده است.